Rozdział 1

Szłam przez ulice Londynu i czekałam. Czekałam na koniec swych dni. Czekałam, bo nic już nie miało dla mnie znaczenia. Nic ,od kiedy dwie najważniejsze osoby w moim życiu mnie opuściły. Jedna opuściła mnie i ten świat, a druga tak po prostu zostawiła. Tak, zostawiła mnie samą sobie i moim problemom. Zostawiła po dwóch latach, gdyż uznała, że nie pasujemy do siebie. Tak zwyczajnie. Smutno się człowiekowi robi gdy codziennie widujesz się z osobą, która patrzy na ciebie z taką pasją, namiętnością i nagle z dnia na dzień ten wzrok jest taki obojętny. Dowiadujesz się też od niej, że już cię nie kocha. To jest najgorsze uczucie jakiego doświadczyłam i nie życzę nikomu tego. Te uczucie to jakby z miliona motylków w brzuchu, które wcześniej miałam, przeradza się w wewnętrzny ból. Ból o którym nie da się zapomnieć, bo za każdym razem powraca.